Göl Şiiri - Erhan Erbay

Hiç gitmediğimiz
Yorgun şehrin uzağında
Tablo, hardal rengi Kasım zamanı
İspinozların rengi ile yarışır
Issız, duru ve biraz kırgın
Gümüş gölün kıyısında,
Köknarlar, ladinler sessizliğe düşmüş
Soğuk indi inecek yapraklara
Asır olur bana özlemin
Kırar, geçirir
Bir sağanak süresi,
Hayal ederim, düşler sererim
Kara trenlerin mahsun vagonunda
Kürek mahkûmuyum gözlerinin
Islak, buğulu ve ceylan karası
Kaybolurum her daim karasında bakışlarının
Derin ve nefessiz,
Göl selam verir ışıltısıyla,
Yokluğunda, davettir bu
Ustaların hikayelerinden, romanlarından
Bildiğim, duyduğum, gördüklerim
İmbik imbik süzdüğüm
Sözcükler kara gözlerine,
Dizeler mor ellerine,
Sayfalar yüz çizgilerine
Kitaplar sevdan üstüne
Uzun bir yolun sabrı
Çınar kökleri derin ve güçlü,
Fırından yeni çıkmış simit kokulu
İğne, iplik terzi çıraklığında
Yüreğimin semaverinde
Yazarım seni.