Boğulu bir akşamüstü güneş terk ediyor göl mavisini
Kızıla boyanmış dağların eteği zil çalıyor çöken karanlığa
Korkunun kendinden korkup kaçtığı bir demin şafağında
Ressamın gülümsemesi fırçasına yansıyor ve güzel bir tablo doğuruyor o an
Fotoğrafçının biri göz kırpıyor objektifine ve yakalıyor o anı
Kaçan martıyı da son anda yakalamış oluyor o an, martı eksik olsa ne yazar
Yakalamış işte birçok insanın göremediği tabloyu,
Sen içerdeyken ben
Sinemalara gittim
Bütün filmlerini seyrettim
O sevdiğimiz artistin
Sen içerdeyken ben
Vita kutularında çiçek yetiştirdim
Devamını Oku
Sinemalara gittim
Bütün filmlerini seyrettim
O sevdiğimiz artistin
Sen içerdeyken ben
Vita kutularında çiçek yetiştirdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta