BİR TEBESSÜMÜ BİRBİRİMİZE ÇOK GÖRMEYELİM
Top kaleye varınca, insanlar hep ağızdan bağırırlar goool
Necip Fazıl derki; ey insanlar doğru oool
İşte bu tercihte, insanlar hep seni seçer gol
Nedense, O üstada kulak vermezler, ol
Gol olunca, silahlar patlar, camlar çatlar
İnsanların öfkesi, hep katlar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



