Gökyüzü kara bu gece,
Sen yoksun ya, yıldızlar bile küs birbirine.
Bir baykuş ötüyor, sesiyle içimi kanatıyor,
Adını unutamayan bir yürek gibi,
Her gece aynı yerde seni bekliyor.
Özlemin ağır,
Sesin gibi hafızamda yankılanıyor,
Gözlerin...
Onları düşündükçe
Karanlık bile daha aydınlık geliyor.
Sensiz her gökyüzü eksik,
Her yıldız sönük, her baykuş kederli.
Senin olmadığın bir dünyaya
Aşk fazla,
Özlem ağır,
Ve ben...
Bir yıldız bekçisi gibi
Sensizliğin nöbetindeyim.
Bir gün,
Kara gökyüzü yırtılır,
Adını sayıklayan bu baykuş susar,
Ve sen ışığınla
Gökyüzüme doğarsın yine.
Kayıt Tarihi : 13.7.2025 14:57:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!