İçimde çocuklar büyütüyorum sana, hiç yük almadan omuzlarıma,
Ve bana aşık olan içinde büyüttüğün çocuklara verdiğin isimleri ezberliyorum.
Tibet’de bir rahip oluyorum, gururları dizlerinin üzerine çökmüş ağlayan,
Ve dizleri ibadetten çok karşında eğilmekten ağrıyan.
O çok sevdiğin turuncu kıyafet üzerimde,
İçim çırılçıplak ve senin bir geyşa edasıyla gelip,
Kuşağımı çözmeni bekliyorum bir ömür boyunca
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




biraz daha kısa olan yok muydu
tab edilmek uzere karanlik odada:))))
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta