Ey! gökyüzü, nedir? sendeki ölü gibi durgunluk.
Çöken zifiri karanlıkta bitmek bilmeyen sükut.
Gece karanlığında duyulur inceden bir çığlık.
Karanlıklar altında mahkûm onlarca yaşanmışlık.
Bak! sonsuzluğun simgesi olan bu semaya.
Bir yandan karanlık bir yanda aydınlık.
Sende; ben, kutba giden bir geminin sergüzeştini,
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine
Devamını Oku
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta