Ey! gökyüzü, nedir? sendeki ölü gibi durgunluk.
Çöken zifiri karanlıkta bitmek bilmeyen sükut.
Gece karanlığında duyulur inceden bir çığlık.
Karanlıklar altında mahkûm onlarca yaşanmışlık.
Bak! sonsuzluğun simgesi olan bu semaya.
Bir yandan karanlık bir yanda aydınlık.
Ben seni sevdim mi? Sevdim, kime ne
Tuttum, ta içime oturttum seni
Aldım, okşadım saçlarını, öptüm
İçtim yudum yudum güzelliğini
Ben seni sevdim mi? Sevdim elbette
Devamını Oku
Tuttum, ta içime oturttum seni
Aldım, okşadım saçlarını, öptüm
İçtim yudum yudum güzelliğini
Ben seni sevdim mi? Sevdim elbette




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta