Ey! gökyüzü, nedir? sendeki ölü gibi durgunluk.
Çöken zifiri karanlıkta bitmek bilmeyen sükut.
Gece karanlığında duyulur inceden bir çığlık.
Karanlıklar altında mahkûm onlarca yaşanmışlık.
Bak! sonsuzluğun simgesi olan bu semaya.
Bir yandan karanlık bir yanda aydınlık.
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta