Umutsuz bir aşkın lisanıydık biz.
Hem mutluluğun şiire dökülmüş cümleleri,
Hem mutsuzluğun gözleri nemlendiren ezgileriydik.
Umudun cam kırıkları gibi batıp kanattığı kalpleriydik.
Ayrı kalmaya mecbur edilmiş mahkumlardık.
Sonu ayrılıkla biten aşk hikayelerinin kahramanlarıydık.
Bu yüzden sen gökyüzüsün,
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta