Kuşlar hep mutluluktan mı uçar demiş şairin biri,
Kuşları bilmem ama insan mutluluktan uçar sadece
Çünkü; insan uçmayı bilmez mutlu olana kadar
Rüzgarı hissetmek sevdiğiyle ne güzeldir
Sevdiğinin onu koruyacağını bilerek ona kendini bırakmak
Güvenmek ve heyecan duymak
Gökyüzünden bakınca yerdekileri zerre kadar görürsün
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta