Gökyüzüne bakmakla başladı herşey;
Önce uçmayı öğretti gözlere, rüzgârı yaşamayı,
Sonra,düşmeyi ve vurulmayı.
Riyakâr bu hayat dediğin;
İki yüzlü olacaksan eğer,
İkisine de bakmayı bileceksin.
Gökyüzüne bakarken toprağı neden unutur insan?
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta