Kızıl bir hal almıştı gökyüzü
Belli değildi gün içerisinde toprak anaya verdiği can
Kan kusmak istiyordu kim bilir dile gelseydi
Kim bilir o canları toprak anaya defnederken içinden ne ağıtlar yakıyordu
İzleri vardı tıpkı sevdiklerimizin ayak izleri gibi
Belli belirsiz rüzgar savurmuştu tozları
Küllerinden yeniden doğmak isteyecekti
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim