Hep düşünürdüm...
Deniz, kumsal, güneşin doğuşu ve dalga sesini.
Bir sevdiğim var şuan uzaklarda olduğunu ve bir sabaha da bensiz başlayacağını bildiğim...
Balıkçılar bile dönüyorlar, işte motor sesleri...Yine kavuştular limana.
Ah bir balık olsaydım vursaydım kıyıya, bir kuş olsaydım uçsaydım sılaya, güneş olsaydım doğsaydım sana, ah bir motor olsaydım ulşsaydım limanıma...
Şimdi dağların korkunç sessizliğini, dalgalar ağlıyor bana ve dostlarıma...
Yalnızlıklarını paylaşıyoruz, yamaçlarında derinliğini hissettiğim.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Burcu'cum, bu güzel dizeleri ucuca koysan yol yapip kavusurdun sevdigine. :))
Keyifle, zevkle, tadini cikararak okuduk.. sevdanin boylesine de vurulduk... elinize, yureginize saglik...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta