Gökmen Sekin Şiirleri - Şair Gökmen Sekin

Ya tendir evinde, yada örtmede
Ebesiz iğnesiz, doğup bu uşak
Yetmiş altı senesi, bir depremde
Bir zelzelenen, olup bu uşak

Ne hazır bez görüp, ne krem sürüp

Hep sana ağladı, şu yaşlı gözlerim
Dilerim gözü yaşlı, sende kalasan
Zor gelmesin canım, bu acı sözlerim
İnşallah kocalıp, evde kalasan

Eğer bilmiyem muska yapıp,kocaya gidesen

Bir oy verdim diye, başındamı dönecem
Karga değilim ben, gak-gak etmem başkanım
Her gezdiğin yerde, önünemi gelecem
Sırf göresin diye, bak-bak etmem başkanım

Ne bir aşiretim, ne üç bin oyum var

Yazın yeşil, kışın kardı
İçerimi ateş sardı
Kurulu yuvamız vardı
Sefa ola o günlere
....Kaldık gardaş ne günlere

H-Hüzünlüyüm bugün ben, nedenini sormayın
A-Ayrıldığım sevgilim, eller ile evlenmiş
T-Toz duman olmuşum, üzerime varmayın
I- Işık doğan güneşim, karalarla belenmiş

R-Rahat bırakın beni, yaramı dağlatmayın

Başbakan üç yapın, dedi ya hani
Söyledim avrada yok dedi bana.
Hemen kesip atma, az dinle dedim
Aç gözünü herif, bak dedi bana.

Aldığın maaşın, zaten asgari

Hani bazen hüzünlenip, daldığın olurya
Sanki tüm dertlerin, sahibiymiş gibisin.
Bir yaprak dalından düşerde, ayrı kalırya
Sende bir güzelden ayrılmış bitmiş gibisin.

Sessizce seni izlerim, sanki her yerin yaralı

Gül yüzüne izine, güller sererim senin
Güllerin gül goncası, sensin ya Muhammed'im
Ayağının tozuna, diller sürerim senin
Gönlümün tek sancısı, sensin ya Muhammed'im

Göğe yazıldı adın, nasıl yazsın ki kalem

Kurda kuşa, olduk bayır
Asar keser, sanki çayır
Darbeciden, gelmez hayır
EVET ülkem, uyan artık

Kürtçe dedik, fişlediler

Sanamı kalmıştı, itiyle kurdu?
Senmi kurtaracan şu koca yurdu?
Nece kabalar var boynu budu
Ailenden başkası, sanane Emce.

Mis gibi bir işin, gül gibi evin