Camlar çatlasa alem yırtıldı sanıyorum;
Yaşım yirmi, ne garip, şimdiden bunuyorum.
Perdemi aralarken hakikatin elleri,
Yine varsayım gelir, ışığın delilleri.
Lisanı boşluğumun, ayak kesilir yerden,
Düşmemek ürpertisi; alnım görülmez terden.
Benden gayri herşeyi malum ki yer çekiyor,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta