Gökkuşağında Aşk Şiiri - Sinan Bayram

Aşk bir gökkuşağıdır,
yağmurdan sonra değil,
insanın içinden geçtikten sonra görünür.
Her rengi, bir hâlin felsefesidir.

Kırmızıyla başlar:
var olmanın cesareti.
Kalbin, kendini yakmayı göze almasıdır aşk;
acıyla aynı kökten doğar.

Turuncu, arayıştır.
İki yalnızlığın
aynı soruya yönelmesi.
“Ben kimim?” sorusu,
“Biz olur muyuz?”a dönüşür.

Sarı, fark ediştir.
Işık gibi çarpar insana,
görmek istemediğini bile aydınlatır.
Aşk, gözleri değil
bilinci açar.

Yeşil, umuttur.
Her kırılıştan sonra
yeniden büyüyebilme ihtimali.
Sevgi, burada bekler:
sabırla.

Mavi, sükûttur.
Birlikte susabilmenin bilgeliği.
Aşk, her zaman konuşmaz;
bazen sadece derinleşir.

Lacivert, düşüncedir.
Geceye benzer,
içinde kaybolmayı göze alırsan
kendini bulursun.
Aşk, burada sınanır.

Mor ise kabulleniş:
Ne tamamen sen,
ne bütünüyle ben.
Birlikte başka bir renge dönüşmek.

Ve gökkuşağı kaybolduğunda bile
aşk kalır.
Çünkü renkler geçicidir,
ama onları görebilen kalp
artık eskisi gibi değildir.

Sinan Bayram