GÖKKUŞAĞI SENFONİSİ
Eylül üfledi kulağına,
Sonbaharın yalnızlık senfonisini, adamın.
Hafiften damlalar süzülüyordu,
pencerenin şeffaf şakaklarından.
Yağmur kokusunu davet eder gibi,
açtı ruhunda kapalı tüm odaların kapılarını, bir bir.
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta