GÖKKUŞAĞI SENFONİSİ
Eylül üfledi kulağına,
Sonbaharın yalnızlık senfonisini, adamın.
Hafiften damlalar süzülüyordu,
pencerenin şeffaf şakaklarından.
Yağmur kokusunu davet eder gibi,
açtı ruhunda kapalı tüm odaların kapılarını, bir bir.
Bıçak soksan gölgeme,
Sıcacık kanım damlar.
Gir de bak bir ülkeme:
Başsız başsız adamlar...
Ağlayın, su yükselsin!
Devamını Oku
Sıcacık kanım damlar.
Gir de bak bir ülkeme:
Başsız başsız adamlar...
Ağlayın, su yükselsin!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta