Ol dem ne gözyaşı,ne yaktığı sayfalar kalıyor.Yalnızca yağmurun hezeyânını seyrdeyim.Inleyerek boşalması,camlara keskin vuruş,paramparça sîne.Kaldırımlarda akan ayrılık seli...Girmedik sokak,girmedik gönül kalmıyor.Pencereden izlerken bu sefâleti,gün gelince kendi sefil oluyor.Her günahta paramparça gözyaşı.Kaderimi sıksam kırmızı katreler akacak.Aynım Şems'i arıyor,ardında gökkuşağı.
Hüznünü dağlara savuran
senin kırılgan
ürkekliğin yok mu ceylan
ruhumu kanatlandıran
an be an kaçmaya hazır haline
ne aşklar susadı
Devamını Oku
senin kırılgan
ürkekliğin yok mu ceylan
ruhumu kanatlandıran
an be an kaçmaya hazır haline
ne aşklar susadı




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta