Ruhum gökkuşağı, bedenim yansıması
Tabii görmesini bilene
Mutluluk da insan hakikatinin perdesinde dolaşan gölge gibidir
Görünmek için yağmur sonrası güneşi bekler…
Nedense ruhum hiç büyümedi
Ya da ben öyle sandım farkına varamadım
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta