Bak, gökyüzüne!
Görüyormusun gökkuşağını.
Nasılda barındırıyor, yedi koca rengi.
Bir uçtan bir uca uzanır ahengi
Bir yağmur damlasında hayat bulur
Önce, Kırmızı göz kırpar Turuncu’ya
Mor seslenir Sarı’ya
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Renklerin dansını güzel şiirleştirmişsiniz sevgili şair arkadaşım :)
tebrik ederim gökküşağı karşımda duruyor şu an
Gökkuşağını gördüm şiirinizi okurken, elinize sağlık.
Renklerin cıvıl sesini okudum şiirde
Ellerinize sağlık arkadaşım renkli bir şiir olmuş
Yağmurlardan sonra meydana cıkan gökkuşağının altından gecer
ve bir dilek tutarsan olurmuş kalemine dokunan gök kuşağıda
sana mululuk getirsin güzel bir ifade yureğine sağlık.
Kaleminiz daim olsun zafer bey...
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta