Akıl almaz uçurum, sonu gelmez bir dehliz,
Gülerken ağlamakta, ağlarken gülmekteyiz.
Gündüzler geceleri sancısıyla kavurmuş;
Sanki bizi alıp da gökkubbeye savurmuş!
Öyle ki parça parça düşüyoruz toprağa;
Yeryüzüne varıp da koşuyoruz bayrağa!
Vatan, vatan, ah vatan; yine de canım vatan,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
