Ben vazgeçtim artık mutlu olmaktan
En büyük düşleri size bıraktım
Şikayet etmem ki yalnız kalmaktan
En sessiz kışları size bıraktım
İsyan etmem Hak'tan gelene beyim
Ah canim Babam,benim herseyim
O yorgun elleri opebilseydim
Gozumun nuru,hayat gercegim
Keske yanina gelebilseydim
Sen gittin Baba,bense kayboldum
Ordu'da doğan güneş,bilmem nerde batacak
Giden mi hayırsızdı;gelen mi belli değil
Üç çiçek bir saksıda;şimdi iki kalacak
Vefasız sevilen mi; seven mi belli değil
Ana kokusu bilmeden yıllar akıp geçti
Sen gidince! ..
Nefesim kesildi önce
Sonra kirpiklerim ıslandı
Ve sonra deli gönül uslandı
Ne biçim gitmekti öyle! ..
Masum bir köyden hayallere koştuk
Yarış; dert göğü delince biter
Durun bakalım daha yüzüştü düştük
Güreş; sırt yere gelince biter
Üç delikanlı bir Pınarın başında
Doğarken alnına yazılmış çilen,kederin
Allah'tan gelene ne deyim Halam
Hem ana hem baba olmakmış kaderin
Sen sırdasın;ben ise serdeyim Halam
Cenab-ı Hak evinize bir Sefa getirdi
Depremden önce şahlanır deniz
Anlatır derdini; anlayan olmaz
Biz tabiatta sadece bir zerreyiz
Karia gelince kurtulan olmaz
Tammet'ül Kübra'da ameller sönük
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!