Gökhan Gün Şiirleri - Şair Gökhan Gün

İZ ÇIKTI
Bir hayat ipte sayar
Üst başını dipte soyar
Karnı hep çöpte doyar
Temiz sandım pis çıktı

KONUŞMA ASİL ASİL SEV BENİ

Engeller olsun bırak önünde,
Işık gelecek ırak yönünde ,
Filiz versem en kurak gününde
Konuşma asil asil sev beni

KONUŞUYOR

Kora kor alev aldım diyen
Köz yerine kül konuşuyor.
Her kelamda vallahi diyen
Bir sahtaker kul konuşuyor

KUTLU YOL
Kutsanmıştık ırktık
Ergenekondan çıktık
Kürşatın hür peşinde
Kutlu yola yürüdük

MİNNET ETMEM KULLARA

Ne kuru ne balçıkta
Minnet etmem kullara
Ne gizli ne açıkta
Minnet etmem kullara

MÜDÜR BEĞİM

Beyazdan bir makam odan, kaşığın
Çevrende sana kulluk eden uşağın
Kurur pınarların, akar aşığın
Bir gün sapı yutarsın Müdür beğim

NE FAYDA

Namert haşlanmayınca
Kılıç taşlanmayınca
Doru şahlanmayınca
Nalın olsa ne fayda

OLMADIK OLMAYIZ ŞÜKÜR

Parayla kıblesi değişenden
Olmadık , Olmayız Şükür
Şahsiyeti felce uğrayandan
Olmadık ,Olmayız şükür

ÖLÜYE SAYDILAR BİZİ

Ağaç olduk gürledik
Yağmur ile demlendik
Kurt olup ünlendik
Kuzuya saydılar bizi

ORMAN

Koşsak yeşilden ovalara
Uçsak gök mavi havalara
Ocak söndüren yuvalara
İnsanlarda üzülmez oldu