Ruha dokunan bir söz etmedi ki dilin,
Dimağda iz bırakacak neyin var ki söyle!
Gönül yırtıldı da döküldü bunca söz.
Susmaya razı olsa gönül, bulur hepsine mânâ.
Pervane olan gönül dayanmaz susmaya.
Dağlardan esen rüzgârla savruldu yaprak,
Yeşerdiği boy verdiği sancıları ardınca bırakıp
Bilmediği topraklara ziyaret değildi bu
Kayboluşun hazin başlangıcıydı.
Kondurdu rüzgâr bir nemli toprağa onu.
Titredi biraz tekrar gidecekmiş gibi
Yüreğimin sevgilisini aradım,
Bulmak ümidiyle tüm gece.
Şehrin karanlık sokaklarında,
Kayboldum, ümidimle sırlı bir gece.
Buldu bir bekçi hayallere dalmışken beni,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!