Gündüz güldüğünde
gözlerin semaya yansıyor,
semayı gökkuşağı kaplıyor.
Gece güldüğünde
gözlerin yeryüzüne yansıyor,
yeryüzünü ay ışığı aydınlatıyor.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta