Mavi gökyüzünden yeşil suya devrilen
ahşap kulübeydi papatyaların parmaklarından
Güneş batıyordu
Hava efsun kokuyordu
Ayak izleri kaybolmuş, yalnızlıkları içindeydiler
Geçmişlerine karanlığı besteleyip
Ufka doğru martı gibiydiler
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
