Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
hayatın idamesi
vazgeçilmezi
güneşi
napsın Allahın garibi
Hem de nasıl. Kara parçası bunca sinirlenirken üstelik... içlerinde yüzlerce belki binlerce can... Göz göre göre lades... Tebrikler. Sevgiler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta