Kanatlarım yandı değince hiçliğe
Gözlerim sağanaklar gibi boşaldı birden
Döküldü üstüne yağmurlar günahlarımın
Köpük köpük yıkadı ne varsa kir, pas
Çekmezken bedenimi kötürüm ayaklarım
Uçurdu beni hiçlikte yanmış kanatlarım
Can havliyle mi
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta