Kanatlarım yandı değince hiçliğe
Gözlerim sağanaklar gibi boşaldı birden
Döküldü üstüne yağmurlar günahlarımın
Köpük köpük yıkadı ne varsa kir, pas
Çekmezken bedenimi kötürüm ayaklarım
Uçurdu beni hiçlikte yanmış kanatlarım
Can havliyle mi
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta