Türkler'in Tanrı'ya olan inançlarını "Gök Tanrı" yaymak için hiç savaşmamış olması, bu dinin yüceliğini mi gösterir yoksa bayağılığını mı?
Kaldı ki; "Gök Tanrı" inancına göre, "Teñri'ciler ebediyen (uçmag) cennet'de olacak, inanmayanlar yanacaktır.!" gibi korkutucu öğretiler de "Gök Tanrı" inancında yoktur.
"Gök Tanrı" inanışında iyiler cennete, kötüler ise cehenneme gidecektir.
İyiler cennete, kötüler cehenneme girer demek islâm ahlakına aykırı mıdır.?
Değil ise Tanrı (Allah, Rab, Hüda,Mevla v.b) inancı olan iyilerin akıbetini dinleri mi yoksa ahlak seviyeleri mi belirler.? "İ.D.K"
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta