Göğün mavisi sessizce dökülürken yere,
Tanrının nefesi yudum yudum serinliği getire.
Bir güneş ki dorukta, altın saçlarını örerken,
Yıldızlar gecenin göğsünü işlerken gümüşten.
Dağlar, bulutları dokur Gök Tanrı'nın dokusuna,
Irmaklar şırıl şırıl akar, daima onun korusuna.
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta