Göğün mavisi sessizce dökülürken yere,
Tanrının nefesi yudum yudum serinliği getire.
Bir güneş ki dorukta, altın saçlarını örerken,
Yıldızlar gecenin göğsünü işlerken gümüşten.
Dağlar, bulutları dokur Gök Tanrı'nın dokusuna,
Irmaklar şırıl şırıl akar, daima onun korusuna.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta