Omuz başlarında yükseliyor bir çığlık
O çığlık ki beni sağır eden kimsenin duymadığı
Ve üşüyorum ayaza vurmuş gecenin dipsiz kuyularında
Gitmek istiyorum bir ecnebi mahallesine
Bodrum kat bir ev güneşin bile girmeye üşendiği sokaklara
Burada evler boyasızdır
Burada insanların yüzleri soluktur
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta