Gök Diye Boyadılar Şiiri - Haydar Güner

Bir sabah değil bu.
Bir aydınlık değil.
Sadece lambası patlamış bir hücrenin
karanlığına uyanıyorum.

Duvar karşıda.
Yüzüme yüzüme susuyor.
Her fırça darbesiyle bir şey örtmüşler.
Göğü değil,
gerçeği saklamışlar.

Burada gecenin sesi yok.
Zaman, saat değil;
sorgu arasında sıkışmış
birkaç nabız atışı.

Kimi öldü,
adı anılmadı.
Kimi yaşadı,
ama nefesi tutuk kaldı.

Ve bazıları,
yalnızca duvara başını yaslayarak
öğrendi ağlamayı.