Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
gökdere dedikleri meşelik bir yer
meşelikte ne mantarlar biter.
seyrine doyulmaz kayabaşından
seyrettikçe ne gam kalır ne keder
ayakizim vardır her meşenin dibinde
ağcalaklar biter hüseyinin düzünde
gökderede emiş kızın önünde
bir çay içsek ne gam kalır nekeder
h.akkaya 22/1/2011
teşekkürler..
orda bir köy var çok uzakta gitsekte gitmesekte o köy bizim köyümüzdür.....her kişinin kökeninde bir köy vardır....sevgilerimle....
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta