Sessizce bıraktığımdı hazan,
Başucuna.
Sararmış benzimdi,
Doluşan yapraklar,
Yatağına.
Bir kemanın içli ağlayışından süzülürken,
Odama,
içimde bir merak
öyle bir merakki
ölümümden bir ay sonra
bir güncük yaşamak
ve
dostu düşmanı
Devamını Oku
öyle bir merakki
ölümümden bir ay sonra
bir güncük yaşamak
ve
dostu düşmanı


İçimizdeki boşluğu doldurmamız ne mümkün ki...
Hayat, öğütürken her an gecelerimizi...
Sayılarımla...
Ahh nasıl dolsun ki o boşluk göğün göğsü kadar kocamanken hem de
.
.
İçimizdeki boşluğu doldurmamız ne mümkün ki...
Hayat, öğütürken her an gecelerimizi...
Sayılarımla...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta