Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Anlattıklarınız çok güzel; yaşanmışlıkları ve yaşatılmışlıkları yalın ve kıvrakça yansıtıyorsunuz da... sözü çok uzatmak şiiri bayıyor gibi. Son iki dize her şeyi özetlemiyor mu?
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta