Seni;
Gecenin en ücra kıvrımında, sözün gölgesinden sarkan yaralı bir şiir gibi buldum.
Uykuya yatmış nehirlerin kalbinde, suya benzer serinliğinle gözlerime kıyı çeken yakamoz oluyordun.
Gece, saçlarından süzülen yoldu.
Ben o yolu ıpıslak gölge gibi takip ettim.
Sonra yürüdüm yalın ayak ve geçtim çölün avuç içi kadar ıssızlığından.
Çok sevdim bir zamanlar, seviyorum yine de
Alıp başımı gitmeyi yollar boyunca
Seyretmek bir bozkır akşamını camından bir otobüsün
Masal şehirlerini geçerken hızla
Çok sevdim bir zamanlar, seviyorum yine de
Devamını Oku
Alıp başımı gitmeyi yollar boyunca
Seyretmek bir bozkır akşamını camından bir otobüsün
Masal şehirlerini geçerken hızla
Çok sevdim bir zamanlar, seviyorum yine de




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta