Seni;
Gecenin en ücra kıvrımında, sözün gölgesinden sarkan yaralı bir şiir gibi buldum.
Uykuya yatmış nehirlerin kalbinde, suya benzer serinliğinle gözlerime kıyı çeken yakamoz oluyordun.
Gece, saçlarından süzülen yoldu.
Ben o yolu ıpıslak gölge gibi takip ettim.
Sonra yürüdüm yalın ayak ve geçtim çölün avuç içi kadar ıssızlığından.
Sende; ben, kutba giden bir geminin sergüzeştini,
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine
Devamını Oku
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta