Göğe Giden Kervan Şiiri - Adem Çavuşoğlu

Ben, daha dünkü çocuğum
‎Demir beşikte anam e'ler beni
‎Öyle gizlendim ki saklambaçta
‎Sandım ki ihtiyarlık bulamaz beni.
‎
‎Aynalarda başka bir yüz gördüm
‎Bilmem, ne zaman erdim bu yaşlarıma?
‎Gözümü asırlara dikerken ben
‎Yıllar vurmuş, ak perçini saçlarıma.
‎
‎Daha gönlümde dururken çocukluk hevesi
‎Babamı, kürek kürek toprağa vermişim
‎Dal kurumuş habersiz, kaç bahar geçmiş
‎Babamdan daha büyük yaşlara ermişim.
‎
‎Boynumda sapanım, tahtadan atım
‎Daha dün tarlalarda seyirttiğim zaman
‎Bilmeden,anlamadan dolmuş miadım
‎Beni almaya gelmiş göğe giden kervan.
‎