Göğe Akan Gözyaşları Şiiri - Esra Nizam

Esra Nizam
89

ŞİİR


17

TAKİPÇİ

Göğe Akan Gözyaşları

Suskunluğum taş devrinden kalma.
Sabır kemiğime kadar dayandı.
Vefa taşlandı meydanda.
Tanıdık dillerin sözleri hep veba.
Üstüme düşen gözlerin hepsi hükümlü,
ben kendi rüyamdan kovulmuş bir sürgün.
Adıma ayin yapıyor riyanın efendileri.
Günahı onlara, Ya Rab.
Duası bana.

Göğsümü yaran asanın adı:Haset
Sevgimi taşa çevirenlerin hamisi Firavun.
Gömleğim ateşten,ben kuyu.
Yusuf peygamber ar ederdi görse.
Züleyha bana ezelden düşman.
Kardeş dediklerimin adı:İmtihan.
Hz.Yakup’un gözleri şahit olsaydı,
gözyaşı benim için de akar mıydı?

Salın nefsinizdeki aç köpekleri üstüme.
Adalet kimdedir bilirim ben.
Yitirdiklerime amenna.
Evvela hakka inanırım ben.
Peygambere zulüm eden kafirde,
elbet bana merhamet yok.
Alnı secdeye yabancı bir güruh.
Kutsal olan her şey düşmüş ellerinden.
Toprağın bağrındaki utanç,kahretsin hepsini.
Kevser’i hayal bile edemesin hiçbiri.

...

02.54,11 Ocak 2026

/"Allahım; Beni kibir kuyusuna düşmekten koru. Sahip olduğum ve olacağım neyim var ise hepsinin tek ve hakiki sahibinin sen olduğunu unutturma.”/

Esra Nizam
Kayıt Tarihi : 11.1.2026 18:31:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!