Her sabah kalkıp günaydın dediğimde sana
Günaydın demezsen üzüntüden göçüyorum
Bir bardak çay koyarmısın dediğimde sana
Buz kesilir yüzün, bakışından üşüyorum.
Çıkıyorum gitmek için gideceğim yere
Çekmeden kapıyı el sallarım sevgilime
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta