GÖÇÜK ALTUNDA RUHUM
Nefes alamıyorum...
Utanıyorum;yemeye,acı geliyor su...
Çay kahve bile içmeye utanıyorum ..!
Göçük Altun’da,altı şubattan bu yana benim de ruhum..!
Utanıyorum sıcak odalara girerken,
Göçük altında canlar nefes alamazken.
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta