Göçük altında kalmış bir çocuk,
Avucunda güvercin kanadı,
Ve yağmur gelinlik kız gibi süzülerek iniyor,
Toprağa,
Annenin feryadıyla, karışıyor gök gürültüsü,
Kimliğini saklayan bir karga dolaşıyor,
Islak ceset üzerinde,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
