Göçmen Sessizlik Şiiri - Sadık Kocabaş

GÖÇMEN SESSİZLİK

Oralara girme, oralar darmadağın,
Dağılan sen değilsin, dağ olan bu yangın.
Sen "tımarhane" dersin, ben "deli evi",
Aslında her ikisi de, bir şairin kendi evi.

Gidenler kuş gibidir, yıllık uçarlar,
Kalanlar kuzu gibidir, her nefeste suçlarlar.
Kuşlar göçer, kelimeler geçer,
Şair ise bu yangının içinden, en ağır yaşı seçer.

Tarumar olan yerler, aslında tamir bekler,
İç çektiren her dizeye, bir yeni iç ekler.
Oralar yangın yeri, buralar yaş dökümü;
Sözcükler boşa gitmez, sadece değiştirir yükümü.

Darmadağın bir aşığa, darmadağın bir şiir;
Ne kuşlar geri döner, ne bu yangın erir.
Ama her derin nefeste, o kuzu annesini bulur,
Ve kalemsiz şair, kendi küllerinden doğurur.