Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
'ŞU DÜNYA BİR MİSAFİRHANEDİR. İNSA İSE ONDA AZ DURACAKTIR. VE VAZİFESİ ÇOK BİR MİSAFİRDİR. BU KISACIK HAYAT-I FANİYE İLE BAKİ BİR HAYATI KAZANMAKLA MÜKELLEFTİR.'
Hayırlı sınavlar efendim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta