Can yanar...
Ocaklar söner!
İnce ince bir kan sızar yüreklerden.
Akar yemyeşil ormanlara.
Bir kızıl yılan gibi dolanır boynuna.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




BEĞENİYLE OKUDUM
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta