göçebe ruhum…
nice nehrin suyundan can aldı…
topraklara tohum attı,
ağaçların yapraklarını dinledi,
sonra şarkılar fısıldadı…
göçebe ruhum ve ayrılık rüzgarları…
çok yol kattetti, hasretten pek pay aldı…
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Üstadem,Soluksuzca, keyifle okudum şiirinizi.Kaleminize sağlık.Anlamlı, doyumlu, sağlıklı ve çoşkulu bir yaşam dileğiyle.harika dizelerinize ve yüreğinize sağlık.++.tebrikler..
Çok önemli farkında olmak, olabilmek... 'Ben kimim, neyim? Kime benziyorum, benzemeliyim? Kişiliğim taklit ettiğim mi, özümden gelen mi?'
Sevgili Şaire cevabını bulmuş soruların... Sırrına ermiş ruh dinginliğinin... 'Göçebe Ruhu'ndan' sıyrılmış, özüne dönebilmiş...
Yine harika bir şiirdi... Kutlarım Pınar Hanım...
kaleme sağlık
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta