göçebe ruhum…
nice nehrin suyundan can aldı…
topraklara tohum attı,
ağaçların yapraklarını dinledi,
sonra şarkılar fısıldadı…
göçebe ruhum ve ayrılık rüzgarları…
çok yol kattetti, hasretten pek pay aldı…
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Üstadem,Soluksuzca, keyifle okudum şiirinizi.Kaleminize sağlık.Anlamlı, doyumlu, sağlıklı ve çoşkulu bir yaşam dileğiyle.harika dizelerinize ve yüreğinize sağlık.++.tebrikler..
Çok önemli farkında olmak, olabilmek... 'Ben kimim, neyim? Kime benziyorum, benzemeliyim? Kişiliğim taklit ettiğim mi, özümden gelen mi?'
Sevgili Şaire cevabını bulmuş soruların... Sırrına ermiş ruh dinginliğinin... 'Göçebe Ruhu'ndan' sıyrılmış, özüne dönebilmiş...
Yine harika bir şiirdi... Kutlarım Pınar Hanım...
kaleme sağlık
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta