Gün özene bezene özüme işledi
Siftahına seni sayıyorum, insan diye
Hayallerimde üzengisiz bindiğim küheylandı
Dün cavlandı, amuda kalkarak parçalı bulutlu havaya
Bir şeylerin kokusunu almışçasına sanki
Belinden bıkından heba ederek
Uzun uzadıya kişnedi..,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bilmek istemeyene, kim bilinmek ister ki efendim?
Varsın istemeyi de bilmesinler...
Bir tek şunu bilirim efendim..
Günahların bildiğini..
Öyle sarar ki ''amansız ve apansız'' insanın ruhunu, daha o saniye, şah damarın mat olur..
VARSINIZ YA
VARSIN BİLMESİN
VARSINLAR BİLMESİNLER
VARSINLAR DA EFENDİLER DE BİLMESİNLER EFENDİM
Sevgim Saygımla.
Sabiha Rana
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta