Kara bir sevdadır göç mevsimi
Ayak yalın, gözler kısık, toprak suskun
Sevdası bütün evrene yayılır
Kanatları yorgun göçmen kuşların
Göç eder her canlı her fikir değişir
Değişmeyen tek bir şey vardır
Göç mevsiminin çocukları
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Ümit ve hüzün
Umit vazgeçilmez kara bir sevdadır
Uğrunda yollara düşülür, canlar verilir
Hüzün, Anadolu’mun ekmeği aşı
Yetimsiz tek duygudur büyüttüğüm
Ömer Bey!
Umutların tükenmemesi dileğiyle gönülden kutlarım.
Saygı ve sevgilerimle
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta