GÖÇ ETTİLER
Gecenin karanlığında bir uğultu kopuyor her tarafta
İnsanlar acı feryatlarla yığılmışlar köşe başlarına
Kimi ana kimi baba kimi kardeş diye bağırıyor yıkıntılar arasında
Ama ne çare onlar göç ettiler artık ebedi dünyaya...
Gün ağarıpta bütün gerçekler çıkınca ortaya
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta