Uygarlık budalası köylerin kıyısında eskimiş çadırlar
Esmer, yarı çıplak çocuklar, atlar, kamışlar...
Herbirinde göçebeliğin değişen ahengi var
Yüklenince yüklerini yükseğe doğru çıkarlar
Bu gezgin kafile yarpuz kokulu pınarlarda konaklar.
Eskimiş zamanların yeniliklerini taşıdılar bugüne
Bakakalırım giden geminin ardından;
Atamam kendimi denize, dünya güzel;
Serde erkeklik var, ağlayamam.
Devamını Oku
Atamam kendimi denize, dünya güzel;
Serde erkeklik var, ağlayamam.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta