Acınası gülüşünün taçsız yükselişlerinde kayboldu
Çamurdan ve topraktan yaratılan aciz bedenin
Ruhunun siyah incileri yağmurlara öykünen gözyaşlarında prangalaştı
Gözlerinin derin ezikleri sürçtü
Yalnızlığının ışıldayan ayak izlerine
Göğünün bile unuttuğu ucube bir uçurumun kenarına gömüldü mutluluğun
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




tebrikler bu harika şiirinizi yürekten kutlar şükranlarımı sunarım ilhamınız bol kaleminiz daim olsun şair turan çeliker
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta